Do góry

Trening aerobowy pomaga w niedoczynności tarczycy

Jak mówi znane powiedzenie autorstwa Wojciecha Oczko, nadwornego lekarza: “Ruch zastąpi prawie każdy lek, podczas gdy żaden lek nie zastąpi ruchu”. Regularna aktywność fizyczna może mieć zbawienny wpływ na samopoczucie i ogólną jakość życia również u osób z niedoczynnością tarczycy.

O subklinicznej niedoczynności tarczycy (subclinical hypothyroidism, SCH) była już mowa w tym artykule. Jak pokazują dane statystyczne, SCH wiąże się przeważnie z odczuwalnym pogorszeniem jakości życia chorych, mimo częstego braku występowania charakterystycznych objawów. Nie powinno to dziwić, biorąc pod uwagę fakt, że hormony tarczycy uczestniczą w regulacji czynności większości tkanek organizmu. Zaburzenia funkcjonowania gruczołu tarczowego mogą być przyczyną licznych dolegliwości psychofizycznych, m.in. zaburzeń nastroju, lęku, bezsenności czy uczucia zmęczenia. Towarzyszące niedoczynności tarczycy spowolnienie tempa metabolizmu sprzyja przybieraniu na wadze, co przeważnie odbija się negatywnie na sylwetce i samopoczuciu. Dlatego też, oprócz zaordynowanej terapii, niezwykle ważna jest odpowiednia dieta i aktywność fizyczna.

Jakość życia uwarunkowana stanem zdrowia (health related quality of life, HRQoL) jest narzędziem mającym na celu ocenę jakości życia w zakresie subiektywnego i obiektywnego funkcjonowania fizycznego, psychicznego oraz społecznego. [1] Jest to miernik zgodny z definicją zdrowia według światowej organizacji zdrowia WHO, mówiącą, że zdrowie jest stanem pełnego dobrobytu fizycznego, psychicznego i społecznego, a nie tylko nieobecnością choroby. [2] Ocena HRQoL jest szczególnie istotna dla osób z chorobami przewlekłymi, do których należy niedoczynność tarczycy. Wyższy wynik HRQoL oznacza lepszą jakość życia.

Regularna aktywność fizyczna związana jest z wyższym wynikiem HRQoL. Brakuje jednak wystarczająco dużej ilości specyficznych danych dotyczących wpływu wysiłku fizycznego na jakość życia u osób z SCH. W tym celu przeprowadzono randomizowane badanie kliniczne, opublikowane na łamach Archives Endocrinology Metabolism. [3] W badaniu wzięły udział 53 kobiety w wieku 20-60 lat, spośród których 20 miały SCH, stanowiąc grupę badawczą, a 33 kobiet z prawidłową funkcją tarczycy stanowiło próbę kontrolną. Jak pokazują statystyki, choroby tarczycy częściej dotykają kobiety. Grupę 20 pacjentek z SCH poddano losowemu rozdziałowi na dwie 10-osobowe grupy. Członkinie pierwszej grupy badawczej wykonywały regularnie ćwiczenia aerobowe 3 razy w tygodniu przez 16 tygodni. Każda jednostka treningowa trwała 60 minut i była wykonywana w zakresie tętna 65-75% HR. Z kolei członkinie drugiej grupy badawczej utrzymywały swoją dotychczasową codzienną aktywność. Po upływie 16 tygodniu ponownie przeprowadzono test HRQoL. W grupie kobiet wykonujących trening aerobowy odnotowano zauważalną poprawę ogólnego zdrowia, kondycji psychofizycznej i sprawności funkcjonalnej.

Podsumowując, trening aerobowy wpływa korzystnie na jakość życia w subklinicznej niedoczynności tarczycy. Regularna aktywność fizyczna wzmaga tempo metabolizmu, pomaga w redukcji nadmiernej masy ciała (która sama w sobie może wpływać niekorzystnie na przebieg choroby) oraz ma pozytywny wpływ na kondycję psychofizyczną.

Bibliografia:

[1] Schipper H. i wsp.: Quality of life studies: definitions and conceptual issues. In: Spilder B (ed). Quality of Life and Pharmacoeconomics in Clinical Trials (2nd ed.). Lippincott-Raven Publishers, Philadelphia 1996, s. 11-23.

[2] WHO: Constitution of the World Health Organisation, Basic Documents, ed. 45, supl. 2006.

[3] Werneck F. i wsp.: Exercise training improves quality of life in women with subclinical hypothyroidism: a randomized clinical trial, Archives of Endocrinology and Metabolism, 2018, 62. s. 530–536.

Brak komentarzy

Dodaj swój komentarz